WK-SERIE: Duitsland

Tot en met het WK in Brazilië neemt Voetblah wekelijks een deelnemer onder de loep in de rubriek ‘Het Onbekende WK-verhaal’. Vandaag is het de beurt aan Mr. Voetblah, die de veranderde volksaard van Duitsland analyseert aan de hand van Thomas Müller en Guido Buchwald.

Ik ben fan van Thomas Müller. Zeg maar de Duitse Lex Immers. Het ziet er niet uit, maar och, wat is ie effectief! Müller is een nachtmerrie voor elke verdediger; hij loopt  te sleuren, te azen op mogelijkheden en gaatjes te zoeken voor een slim passje of dodelijke loopactie.

onbekendewkverhaalThomas Müller is tegenwoordig een a-typische Duitse voetballer. Hoewel, volgens Mazuro meer de nieuwe Duitser. Hij steekt schril af bij gracieuze, watervlugge halfspelers als Özil, Schürrle en Götze. Hij is geen kalm kabbelende klasbak als Kroos, geen stabielslimme Schweinsteiger. Müller is een spits, maar geen bomber. Toch werd hij topscorer op het WK 2010 en scoorde hij een belangrijke goal tijdens de Champions League finale van 2012. Thomas Müller, kortom, valt uit de toon in het huidige Duitse voetballandschap. Vroeger was dat wel anders; en af en toe verlangen we terug naar die tijd van in hoge mate hoekige Duitsers met nare maniertjes. Jürgen Klinsmann, Rudi Völler, Klaus Augenthaler, Stefan Effenberg, Lothar Matthäus, Thomas Berthold, Jürgen Kohler, Dieter Eilts, Jens Jeremies. Maar het ultieme voorbeeld is wel Guido Buchwald, die naam alleen al. Maar daar blijft het niet bij. Er is ook een signature move die de Duitse voetballer voor 2000 karakteriseert.

WK 1990. In de achtste finale tussen Nederland en Duitsland krijgt linksback Guido Buchwald in de 50e minuut de bal aan de zijlijn, halverwege de Hollandse helft.  Voor hem staat Aron Winter, die in de eerste helft een tweetal goede kansen had gekregen op de openingstreffer. De houterige verdediger zet het op een lopen langs de lijn. Winter loopt met hem op en de twee eindigen tegenover elkaar nabij de hoekvlag. Onwennig besluit Buchwald een passeeractie in te zetten; dit is hij duidelijk niet gewend. Het wordt een karikatuur van een schaarbeweging, maar de verbouwereerde Winter tuint erin. De vallende voorzet van Buchwald wordt vallend tot goal gepromoveerd door Klinsmann, die slim voor Van Aerle komt en de bal achter Van Breukelen in het doel tikt.

Dit type Duitser was een prettig doelwit voor Nederlandse toorn. Ze waren kil, saai en vierkant. En wij waren frivool en fantasierijk. Maar uiteindelijk wonnen zij. Soms heb ik heimwee naar die tijd en misschien komt mijn waardering voor Thomas Müller daar wel vandaan. Misschien wil ik terug naar de tijd dat de verhoudingen helder waren en niet diffuus, zoals nu.

Nu ergert de wereld zich wild aan duikgedrag in Duitse dienst. Maar de boosdoener komt uit Bedum, Groningen. Nu geniet de wereld van het vloeiend voetbal van die Mannschaft, terwijl wij naarstig op zoek zjn naar een type Dieter Eilts om ons middenveld dicht te timmeren na het uitvallen van Strootman.

Daarom koester ik Thomas Müller. Maar ook omdat ik me als voetballer stiekem aan hem spiegel. Vergeefs. Mr. Voetblah, de wannabe-Duitser.

)

Het moment van Buchwald en Winter is te zien vanaf 7.10