(IJdele) Hoop

In de openingswedstrijd van Poule B wint Oranje met 0-2 van Spanje. Het Nederlands Elftal markeert daarmee het begin van het einde van een mondiale voetbalhegemonie die zes jaar voortduurde. Na drie opeenvolgende kampioenschappen, zal Spanje in de poulefase roemloos ten onder gaan. De provocerende pressing die Nederland in de eerste wedstrijd etaleert, wordt in de tweede wedstrijd door Chili herhaald, met een gelijkspel tot gevolg. De ruime overwinning tegen Australië in de slotwedstrijd blijkt niet afdoende om de salonremise tussen Chili en Nederland te compenseren. Gedesillusioneerd druipen de Spanjaarden af na een dikke week in Zuid-Amerika.

Dit artikel verscheen eerder op Voetblah

Dit artikel verscheen eerder op Voetblah

Aan het demasqué van Spanje ligt een felle interne richtingenstrijd ten grondslag. In voorgaande toernooien vormt het tiki taka-spel van FC Barcelona nog het vanzelfsprekende voorbeeld voor de nationale ploeg, maar met de Europese en nationale onttroning van de Catalanen, blijkt ook haar spelopvatting aan discussie onderhevig. De gezworen Madrileense vijanden van Atlético en Real (Diego Costa voorop, met Sergio Ramos en Xabi Alonso in het kielzog) spannen samen om voor een meer dynamische variant te pleiten. Hierbij worden zij stilzwijgend gesteund door het Europese contingent bankzitters (Mata, Torres, Azpilicueta) dat zich te groot voelt voor een rol op het tweede plan. Coach Del Bosque kiest in aanloop  naar de eerste wedstrijd voor het handhaven van de oude garde, maar probeert al tijdens de rust het tij te keren, door spelmaker Iniesta te wisselen. Dit blijkt de nagel aan de doodskist van een generatie.

Het Nederlands Elftal geeft de Spaanse opponent in de openingswedstrijd geen centimeter ruimte en vooral Wesley Sneijder profileert zich door voortdurend het onzekere defensieve centrum af te jagen. Na de 0-1 van Robben wordt snel duidelijk dat Spanje lijdzaam het lot van Frankrijk (2008) en Nederland (1010) zal moeten ondergaan. Zelfs de oude stammenstrijd tussen de nationalisten en de separatisten laait weer op in het Spaanse kamp. De ogenschijnlijke eenheid van het voetbalteam bleek louter gebaseerd op het winnen van prijzen en zelfs de doorgaans zo rustige Barcelonezen laten zich van hun slechtste kant zien door louter nog met clubgenoten de lunch te gebruiken (El Cablo Blaugrana). De Spaanse ineenstorting op het voetbalveld leidt na het toernooi tot de grootste crisis in de politieke geschiedenis van het land.

Hup Holland!