The Weeknd op 3 minuut 30

Een jaartje of vier geleden twitterde R&B-artiest Drake een berichtje vol superlatieven over een onbekende act. Niet lang daarna explodeerde het internet met linkjes naar de eerste gratis mixtape (stiekem een volwaardig album) van nieuwkomer The Weeknd. Echter meer dan een download van die mixtape, House of Balloons, was er op de website niet te vinden en lange tijd bleef het onduidelijk wie of wat er achter de release schuil ging.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

The Weeknd riep wel meer vragen op. Hoe waren de lieflijke wijsjes en het mierzoete stemgeluid van zanger Abel Tesfaye te rijmen met de kille, beats en de ronduit vrouwonvriendelijke teksten bijvoorbeeld? Eerst denk je: zingt ie dat nou echt!? en vervolgens: dit is toch ironie?! Maar na een paar luisterbeurten blijkt het op de een of andere manier te werken en vertolkt House of Balloonseen indrukwekkend, schurend nieuw geluid.

Hoogtepunt is de uptempo dubbeltrack House of Balloons/Glass Table Girls. De één een cover van punkdame Siouxsie (van the Banshees) en de ander de duistere titeltrack. De wijze waarop deze nummers vanaf 3 minuut 30 aan elkaar zijn geboetseerd getuigt van een briljante geest. De nummers worden niet geleidelijk over elkaar heen gelegd, zoals in een dj-set. Er wordt een stukjecement ingevoegd dat de twee nummers als het ware in elkaar laatexploderen. Dit is een moment van extase op de plaat, maar zeker niet het enige. Drake had gelijk: superlatieven zijn op hun plaats als het om The Weeknd gaat.