Radiohead op 5 minuut 25

Na het uitbrengen van hun monumentale plaat OK Computer gooideRadiohead het roer radicaal om. De Britten waren de gestroomlijnde liedjes zat en zochten hun heil in een experimenteler geluid. Zelfbenoemd weirdo en frontman Thom Yorke luisterde veel naar de piepjes en kraakjes van electronica-act Autechre en droomde weg bij de donkere, mysterieuze tonen van Sigur Rós.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

De fans van het ‘oude’ Radiohead moesten dus even slikken toen vervolgalbum KID A in de schappen lag. Wanhopig gingen ze op zoek naar momentjes van schoonheid in de chaos van samples, soundscapes enbewust krakkemikkige breakbeats. Liedje 6, Optimistic, omarmden ze al snel als een nieuwe klassieker, maar zoiets raars als het experimentele dansnummer Idioteque was niet aan hen besteed.

KID A blijft anno 2013 een aparte plaat, maar klinkt niet zo experimenteel in de oren als destijds. Het mooiste moment van het album is te horen in het sferische How To Disappear Completely. Onheilspellende janktonen, een kabbelende akoestische gitaar en een hoekige, repetitieve baslijn begeleiden Yorke’s bedwelmende ‘I’m not here’ naar een wiegend drumgeluid. Na het middenstuk zwelt het onheil aan tot een eigenaardige climax waarin stem, gitaren en violen elkaar vinden in vreemde valsheid. En juist op dat moment, op 5 minuut 25, valt het instrumentarium abrupt weg en blijft Yorke’s lange,zuivere uithaal over. De geest uit de fles. De perfecte schoonheid gevonden. De zoekende band en luisteraar sloten elkaar weer liefdevol in de armen.