Bruno Mars op 2.35

Dit jubileumstukje (Tien! Tien! Tien! Tien!) vieren we samen met de Engelse zanger en producer Bruno Mars die met zijn single ‘Locked Out Of Heaven’ een van de beste popliedjes van de afgelopen jaren afleverde. En ja, het begin is schaamteloos bij elkaar gejat: de hook is van The Police en de zanglijn betreft een exacte kopie van Alcazars ‘Crying at the Discoteque’. Maar probeer ondertussen maar eens weerstand te bieden tegen de Ah Yeah Yeahs en de zorgvuldig geplaceerde Ooh! (Het Avicii-achtige tussenstuk met ordinaire claps en het dito ‘your sex takes me to paradise’ moet je wel even door de vingers zien trouwens…) Daarna bereiken we rap het opvallend beatloze refrein, waarmee de eurodance-link weer uit zicht is.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

Dit artikel verscheen eerder op SMTHNG.nl. Klik om te lezen.

Na dit refrein zijn we terug bij het begin van Sting, waaraan Bruno slimmig een tweede stem toevoegt. En als we het volgende het refrein horen, gebeurt er iets wonderlijks. Deze chorus blijkt stiekem een aanloop naar de glorieuze doorstart van het nummer. Onderwijl put Mars met verve uit zijn rijke producersarsenaal door vakkundig een toeter tot valshoge proporties op te pitchen. Ook laat hij een tweede drumlaag vlak voor het einde van de laatste maat ineens wegvallen, zodat het contrast met de jubelende bridge, extra wordt aangezet.

En wat voor een bridge is dat! Op 2.34 zijn we zonder twijfel bij het hoogtepunt van het liedje beland. De track rockt ineens de pan uit. Alsof Bruno Mars zijn poppy R&B-imago even inruilt voor dat van een hardcore-zanger met één been op de monitor en de microfoonsnoer om zijn pols gestrengd. Alsof ‘Locked Out Of Heaven’ ineens een poppunk-anthem betreft, die fanatiek fingerpointend wordt meegezongen door een uitzinnig publiek van onzekere pubers: Oh Oh Oh Oh, Yeah Yeah Yeah, can’t i just stay here? Spend the rest of my days here?

Na deze climax van vertwijfeling is het einde nabij. De energie gaat gestaag omlaag en een derde maal Sting maakt een einde aan deze masterclass in zorgvuldig gecompileerde popmuziek.